Geloven in de liefde na een scheiding: waarom ik dat doe

Aanstaande vrijdag trouw ik.

Op 11 september 2026, de Dag van de Scheiding.

Dat klinkt misschien een beetje gek als je bedenkt dat ik als scheidingsmediator juist veel mensen begeleid die gaan scheiden. En de afgelopen tijd zie ik in mijn praktijk steeds meer mensen die besluiten om uit elkaar te gaan.

En toch trouw ik vrijdag.

Na twaalf jaar samen.

Dat voelt voor mij eigenlijk helemaal niet tegenstrijdig. Het heeft me juist veel laten nadenken over liefde, relaties en waarom sommige relaties eindigen terwijl andere relaties standhouden.

Want als je dagelijks met scheidingen werkt, weet je ook dat liefde alleen niet altijd genoeg is.

Soms zijn mensen elkaar onderweg kwijtgeraakt. Soms hebben ze jarenlang geprobeerd om het samen vol te houden. Soms is er zoveel gebeurd dat samen verdergaan niet meer goed voelt. En soms is uit elkaar gaan uiteindelijk een betere keuze dan elkaar blijven vasthouden.

Ik geloof daarom niet dat iedere relatie gered moet worden.

Maar ik geloof wel dat iedere relatie het waard is om eerlijk te onderzoeken.

Ook wij hebben het niet altijd makkelijk gehad

Wij zijn inmiddels twaalf jaar samen. En die twaalf jaar zijn echt niet altijd makkelijk geweest.

Een samengesteld gezin brengt van alles met zich mee. Verschillende kinderen, verschillende opvoedstijlen, loyaliteiten, verwachtingen, ex partners, praktische uitdagingen en vooral heel veel emoties.

Er zijn momenten geweest waarop we dachten: hoe krijgen we dit allemaal voor elkaar?

Een samengesteld gezin vraagt veel. Soms zoveel dat je als partners bijna zou kunnen vergeten dat je er ook nog samen bent.

En juist daar hebben wij steeds opnieuw aandacht voor gehad.

Want wij zijn niet alleen een gezin. Wij zijn ook partners.

En dat verschil vinden wij belangrijk.

Zonder ons is er geen samengesteld gezin

Het klinkt misschien logisch, maar in de praktijk zie ik het regelmatig misgaan.

Alles draait om de kinderen. Om roosters, school, sport, verjaardagen, afspraken, ex partners en wie wanneer waar is.

En ergens tussendoor probeer je ook nog een relatie te hebben.

Maar zonder ons is er geen samengesteld gezin.

Dat betekent niet dat onze relatie belangrijker is dan de kinderen. Het betekent dat onze relatie het fundament is waarop ons gezin gebouwd is.

Daarom stoppen wij bewust tijd en energie in elkaar.

We praten. We maken tijd voor elkaar. We blijven nieuwsgierig naar elkaar. En we weten ook dat een goede relatie niet vanzelf goed blijft.

Dat vraagt aandacht.

Ook als je moe bent.

Ook als het leven druk is.

Ook als er kinderen zijn.

Ook als je al twaalf jaar samen bent.

Misschien juist dan.

Liefde is niet alleen een gevoel

Ik denk dat ik door mijn werk anders naar liefde ben gaan kijken.

Liefde is niet alleen dat verliefde gevoel. Niet alleen vlinders, romantiek en elkaar missen als je elkaar een paar uur niet hebt gezien.

Liefde zit ook in keuzes.

In blijven praten wanneer je eigenlijk wilt weglopen. In eerlijk durven zeggen dat iets niet goed gaat. In elkaar serieus nemen. In verantwoordelijkheid nemen voor je eigen aandeel.

En soms betekent liefde ook dat je samen besluit dat het niet meer werkt.

Dat klinkt misschien vreemd uit de mond van iemand die vrijdag gaat trouwen.

Maar juist omdat ik zoveel stellen zie die op een punt zijn gekomen waarop ze niet meer weten hoe ze verder moeten, weet ik hoe belangrijk het is om eerder stil te staan bij wat er tussen jullie gebeurt.

Niet pas wanneer de bom barst.

Niet pas wanneer één van jullie al een ander huis heeft gevonden.

Niet pas wanneer de beslissing eigenlijk al genomen is.

Maar wanneer je merkt dat je elkaar kwijtraakt.

Ik geloof nog steeds in de liefde

Misschien zelfs meer dan ooit.

Niet in de perfecte liefde. Die bestaat volgens mij niet.

Wel in liefde waar ruimte is om te groeien. Om fouten te maken. Om opnieuw te beginnen. Om moeilijke gesprekken te voeren. Om elkaar soms even kwijt te raken en elkaar daarna weer terug te vinden.

Ik geloof ook niet dat een relatie altijd gered moet worden.

Ik geloof wel dat je mag onderzoeken wat er nog is.

Is de liefde echt weg?

Of zijn jullie elkaar onderweg kwijtgeraakt?

Is er geen verbinding meer?

Of hebben jullie al heel lang niet meer de tijd en aandacht gehad om die verbinding te voelen?

Dat zijn geen makkelijke vragen. Maar het zijn wel belangrijke vragen.

En soms kan relatietherapie helpen om daar samen antwoord op te vinden.

Niet met als doel om jullie koste wat kost bij elkaar te houden. Wel om helder te krijgen wat er tussen jullie gebeurt en wat jullie nodig hebben.

En als blijkt dat uit elkaar gaan de beste keuze is, dan kan ook dát een liefdevolle keuze zijn.

En vrijdag?

Vrijdag trouw ik met de man met wie ik al twaalf jaar samen ben.

Niet omdat ik denk dat het vanaf nu allemaal vanzelf goed zal gaan.

Niet omdat wij nooit ruzie maken, want dat kunnen we ook heel goed.

Niet omdat ons samengestelde gezin altijd makkelijk is.

Maar omdat wij weten dat onze relatie aandacht nodig heeft.

Omdat we bewust blijven kiezen voor elkaar.

Omdat we weten dat een samengesteld gezin niet alleen gebouwd wordt rondom de kinderen, maar begint bij ons als partners.

En daarom vind ik het wel grappig dat ik nu precies op de Dag van de Scheiding trouw.

Omdat scheiden mij niet minder in de liefde laat geloven.

Het laat me juist zien hoe waardevol het is om stil te staan bij je relatie voordat je besluit dat het niet meer kan.

En soms betekent dat samen verder. Soms betekent het afscheid nemen.

Maar welke kant je ook op gaat, het begint met eerlijk kijken naar wat er werkelijk tussen jullie gebeurt.

Daar help ik mensen graag bij.

Bericht delen

Facebook
Twitter
LinkedIn